Camino de Compostela

Iedereen, die te voet, op de fiets of te paard, de minimum afstand van ongeveer honderd kilometer van het Spaanse gedeelte van de Camino aflegt en dit op een kaart, het pelgrimspaspoort of 'credential del peregrino', bewijst door deze kaart te voorzien van stempels of 'sello' bij kloosters, kerken en stadhuizen ('ayuntamientos'), is een officieel erkende pelgrim.

Verder heeft hij onderweg, op vertoon van de kaart, recht heeft op verblijf in de refugio's. Op het eind van de pelgrimage kan hij in Santiago op vertoon van deze kaart een 'Compostela' kan af halen.

                                                Compostela

Deze Compostela geeft aan dat de pelgrimage naar Santiago de Compostela volbracht is en geeft recht op strafvermindering in het vagevuur.

Onder de 'Camino', de pelgrimsweg, wordt vaak alleen de 'Camino Frances' verstaan. Dit is de oude historische route die vanaf de Spaans-Franse grens naar Santiago de Compostella loopt. Maar dit is het laatste gedeelte van een route, die op verschillende plaatsen in Europa begint. Van oudsher werden diverse landen door de pelgrimsweg met elkaar verbonden. Niet alleen ideeën over godsdienst, maar ook over cultuur en maatschappij werden langs deze route uitgewisseld.
Dit is de reden waarom deze route in 1987 door de Europese Gemeenschap werd uitgeroepen tot Eerste Europese Reisroute.
In de hoogtijdagen van de Camino werd Europa doorsneden met een uitgebreid netwerk van paden en wegen. Alsmaar westwaarts slingerden deze routes om tenslotte in Santiago samen te komen. Voor de harde kern begint de Camino, trouw aan deze traditie, bij de voordeur. Om daarna de weg naar Santiago te gaan over deze oude wegen.