Lamorlaye 29-03-04
Beste collega's
Vandaag zit ik breeduit in de zon op het terras van een mooi hotel midden in de bossen. José heeft me gisteren opgehaald uit Vigny voor 2 dagen rendez-vous. Woensdag brengt ze me weer terug naar Vigny. Ik ben in westelijk van Parijs beland. De volgende etappe steek ik de Seine over richting Chartres. Het landschap is in st. Quentin meer parkachtig geworden met lieflijke bossen en kleine riviertjes. Het is wel flink heuvelachtig. Dus geregeld een steile klim of afdaling. Deze etappe wordt gekenmerkt door weer een paar bijzondere ontmoetingen. In Berlancount bijv. bleek de geplande camping helemaal niet meer te bestaan. Meestal doe ik essentiële informatie op in het plaatselijke café, dat daar meer een dorpshuiscentrum is waar iedereen even de sociale contacten komt versterken. De bareigenarr bleek een nacht te hebben met slaapruimte. Zo naast het cafè ik dacht eerst dat het een boer was. Toen ik daar binnenkwam beek het een opvanggezin voor moeilik opvoedbare pubers. Ze hadden er nu vier in huis. Er was nog een bed over, daar mocht ik wel slapen. Ik moest beslist mee eten. Het was heel gezellig. De mevrouw kwam met een map met brieven en postkaarten van twee eerdere compostelagangers. Ze dacht erover een officiële herberg te beginnen voor compostelapelgrims. Tijdens de maaltijd kwam het op de volgende dag. De familie had relaties met de paters en broeders in Ourscamp.
Dat werd even geregeld per telefoon. 23 maart liep ik dus naar Ourscamp. Rond 15.30 kwam ik daar aan. Een groot gebouw waarvan slechts eenderde gebruikt werd, de rest lag in puin. Stukgeschoten in de oorlog. De frère hostellerie was niet aanwezig. Heb daar 3 uur gezeten in de hal. Uiteindelijk kwam er een frère Charles die mij een kamer wees. De volgende morgen stond frère Charles erop mijn ontbijt en mijn bedevaart te zegenen, heel indrukwekkend, `t ga een goed gevoel. 24 maart naar Compiègne. Iedereen gevraagt naar de camping die daar zou moeten zijn. Was er dus niet meer. In le office de tourisme hadden ze een lijst met hotelletjes. Ik heb er een uitgepikt en 15 euro per nacht. Het was een hotelletje naast een Chinees restaurant. De man dreef het restaurant, de vrou had het hotel. Een heel simpel maar schoon kamertje. 25 maart richting Liancourt. Veel klimmen en dalen. Pas tegen 19.00 arriveer ik bij een camping. Het is een doorlopend bewoonde camping met hele sjofele en rommelige caravans. De baas is ook rommelig. Maar goed voor 6 euro een slaapplaats en de douche is warm. 's Nachts heel koud. Fleece en bivak aan in de tent. Een kruik warm water in m'n slaapzak. 26 maart loop ik naar Cires lès Mello. In het plaatselijke cafè gokken ze op pardenrennen. De hele dag staat de t.v. aan en iedereen gokt via de cafèbaas die als bookmaker fungeert. Elke keer vloeken en daar gaan alle papiertjes op de vloer. Er is een camping volgens de mensen in het cafè. Ik moet eerst nog een steile klim door een bos maken voor ik er ben. Deze keer heb ik de tijd om nog bij daglicht mijn potje eten te koken op mijn brander: Spaghetti Bolognaise met ham, tomaten en blikje tonijn. 27 maart is het 's morgens zo koud dat mijn hele tent bedekt is met een laag bevroren rijp. Prachtig wandelweer. Rond 11.30 ga ik op een bankje even zitten in Bornel. Een autootje stopt. Een priester draait het raampje open. Hij vraagt of ik naar St. Jacqnes ga. Hij is zelf ook 2x geweest met jongeren van 18 tot 25 jaar. Of ik honger heb vraagt hij. Natuurlijk heb ik honger. Ik word uitgenodigd voor het middagmaal op de pastorie. Heel lekker gegeten en gezellig gepraat. Hij weet ook nog wel een adres om te slapen in Henonville. Hij belt meteen op. Om 16.30 ben ik in Henonville. Een gezin met 3 kleine kinderen. Ze spreken allebei Engels. Heel erg gezellig. Veel gepraat over allerlei zaken. 28 maart naar Vigny, bij Parijs, daar heb ik afgesproken met Josè. Prachtig weer en schitterende omgeving. Bijna alle dorpjes hebben een kasteel a la Bommelstein. Rond 17.00 rijdt Josè het parkeerplaats op. Om 18.00 arriveren we in het hotel van Lamorlaye voor een pauze van 2 dagen.
Met vriendelijke groeten,
Kees Tol